PREMIO NACIONAL AL DESARROLLO DE COMPETENCIAS DE LECTOESCRITURA Y AUDIOVISUALES 2015

domingo, 30 de abril de 2017

PROPOSTAS DAS LECTORAS

Título: El impostor
Autor: Javier Cercas

En El impostor Javier Cercas relátanos a vida de Enric Marco, un home que pasou a súa vida formando parte da maioría, pero que a súa obsesión coa fama e por ser recoñecido levouno a modificar a súa biografía por completo, incluídos detalles insignificantes.
Nesta reconstrución da vida de Enric Marco Batlle o autor somerxese nunha tarefa de investigación na que sofre numerosos altibaixos que lle producen dubidas sobre a publicación deste libro, aínda que finalmente Javier Cercas continúa e desenmascara e reconstrúe a vida deste metireiro compulsivo.
Antes de 2005 Enric Marco era o presidente da Amical de Mauthausen e formara parte da cúpula da CNT, como bon supervivente do Holocauste e obreiro anarquista que fora toda a súa vida. Vida na que estaba destinado a ser recordade de nacemento , xa que nacera o 14 de abril de 1921, 10 anos antes da proclamación da Segunda República. Este tamén loitara na Guerra Civil, fuxira a Francia como anarquista inimigo do Estado franquista que era e fora capturado en Alemaña onde o encerraron no campo de Flossenburg ata a súa liberación. Máis tarde volvería a España e pasaría o resto da súa vida loitando e atentando contra o réxime ditatorial de Franco e traballando como obreiro ata a súa xubilación, cando emprendería a súa carreira nas institucións, comezando por unha asociación de pais ata chegar a presidir a Amical de Mauthausen.
Dende o principio a súa historia está chea de mentiras, modificando incluso a data do seu nacemento para facela máis mítica. Parece ser que non minte na súa participación na Guerra Civil a pesar da súa curta idade (exceptuando a afirmación de participar en certas batallas), pero as falsidades chegarían coa súa fuxida a Francia. Enric Marco nunca fuxiu de España, senón que foi enviado por propia vontade como traballador voluntario á Alemaña Nazi, onde sería apresado, pero unicamente por un simple comentario sobre o III Reich un tanto desfavorable, non por atentar contra o Estado como el mesmo afirmaba. De volta a España vive como un obreiro máis pero sen entrar nas causa políticas, apartado de problemas coa ditadura ata que coa morte de Franco, inicia a súa relación con rapaces anarquistas ós que encandila con mentiras e coas súa labia e o seu coidado discurso que o encumbran co regreso da CNT. É neste momento cando empeza a pulir a historia da súa vida, con tal interese pola veracidade das “súas experiencias” que chega a estudar Historia para introducirse na Amical de Mauthausen como prisioneiro dun campo de concentración durante a Segunda Guerra Mundial e inicia unha viaxe na que propaga os seus coñecementos sobre os exterminios Nazis como algo vivido por el.
Foi no 2005 cando salta o escándalo de que todo fora mentira e foi nese momento cando todos desprezan a un home cuxa labor propagara a historia polas institucións e polos institutos.
Ao final deste libro Cercas consegue o que nunca ninguén conseguira, baixar a Marco de todas as súas mentiras e dando lugar a miña escena preferida de todo o libro. Este escena prodúcese durante unha das conversacións entre o propio Marco e o autor na súa investigación. Enric Marco contaba algunha das súas tantas historias falsas e o autor respondíalle cos feitos comprobados da súa investigación ata deixar ó pobre home ridiculizado e retratado como o que era, suplicándolle “Por favor, déixame algo”.
O libro en si, ao ser unha especie de biografía, só ten un personaxe, Enric Marco, e aínda que recoñezo que este home ten os seus méritos, por crear unha vida tan estudada que conseguise enganar a tantos durante tanto tempo e por difundir a historia que sufriron moitos outros (nunca él), pero non podo consideralo como o meu personaxe favorito pola súa ansia de fama chegar demasiado lonxe coas mentiras que parecía que el mesmo cría.
Aínda que non sexa un personaxe como tal, o meu personaxe favorito é o propio autor, a parte de porque sen el non habería libro, pola implicación que ten na historia e en descubrir toda da verdade e por narralo todo dende o seu punto de vista, non como narrador senón como escritor, algo inusual e atractivo para o lector.
Recomendo este libro a todos aqueles que non se asusten co número de páxinas e miren máis alá do tamaño do libro, xa que a historia deste home é o típico caso no que a realidade supera á ficción ou que a ficción supera á realidade. Para min foi un gran descubrimento xa non só pola historia en sí, senón tamén pola forma que ten o propio autor de introducir ó lector na investigación completa.


Sandra Calvo Rego  2º BAC

martes, 25 de abril de 2017

O SONO DA GRAVACIÓN SONORA

O ALUMNADO DE MÚSICA DO IES POETA DÍAZ CASTRO DE GUITIRIZ, FINALIZA A SÚA EXPOSICIÓN " O SOÑO DA GRAVACIÓN SONORA" COA PRESENCIA DO MÚSICO GERMÁN DÍAZ.

O alumnado de música do instituto de Guitiriz, coordinados pola súa profesora Sandra Tenreiro Doldán, pecha a súa exposición " O SOÑO DA GRAVACIÓN SONORA", coa presenza do músico, compositor e especialista en tradición Germán Díaz.
Esta exposición é resultado dun traballo de investigación realizado na aula de música, para dar a coñecer ao resto de compañeiros do centro, os instrumentos que conseguiron reproducir e gravar son por primeira vez na historia; órganos hidráulicos, carrillones de igrexa, caixas de música, rodillos de papel o cilindros de estaño e cera. Unha longa viaxe ata os discos de pizarra e vinilo que os alumnos puideron escoitar estes días na biblioteca do centro.
Germán Díaz, amablemente aceptou o noso convite para unirse ao noso proxecto, aportando neste encontro os seus grandes coñecementos de instrumentos históricos de gravación e reprodución de son. Puidemos escoitar instrumentos medievais de manivela como a zanfona que sempre o acompaña e que fixo soar ante os presentes con gran virtuosismo. Tamén outros moitos instrumentos de manivela dos anos vinte e trinta, coma a rolmónica cromática e o órgano de barbaria entre moitos outros que Germán presentou.
Para finalizar este magnífico encontro, terminamos cun "Taller de Gravación ou perforación de cartóns", no que o alumnado de música coordinado por Germán Díaz, imprimiron en cartón, as notas dunha melodía que posteriormente, como por arte de maxia, soaron nunha caixa de música diatónica.

lunes, 24 de abril de 2017

PROPOSTAS DAS LECTORAS

Título Casa de muñecas
Autor Heinrik Ibsen

Casa de muñecas de Heinrik Ibsen presenta la historia de una familia acomodada de principios del siglo XX en Noruega, centrandose esencialmente en la madre de la familia.
Esta obra de teatro trata la situación de la mujer en esa época, con una protagonista que inusualmente rompe las ataduras que siempre había vivido primero con su padre y luego con su marido. También trata la gran importancia que tenía la sociedad en la vida privada de las clases más altas, con especial repercusión del que dirán en los grandes círculos.

Yo, personalmente, recomiendo este libro a todos aquell@s que estén interesados en conocer la sociedad europea del momento, en especial a toda mujer, ya que la historia de esta madre de familia debería haber sido un ejemplo para las mujeres del momento y porque hace reflexionar a las lectoras actuales sobre la suerte que tenemos de vivir en una sociedad evolucionada. También se la recomiendo a todos aquell@s deseen leer una obra que en su época produjo una gran polémica en los grandes centros culturales

Sandra Calvo 2º BAC